Eigen woordenschat

images (4)Een beeld heeft geen begin en geen eind. Alles gebeurt tegelijkertijd. Daarom is het voor beelddenkers lastig zaken te ordenen. Dit is ook lastig bij het luisteren en spreken.

Verbasteringen

Door de vele beelden die ze zien, gaat het luisteren bij beelddenkers over in een soort “gokken wat je hoort”. Ze horen en luisteren in eerste instantie niet goed en corrigeren zichzelf later niet.  Ze onderscheiden geen letters in woorden en geen woorden in zinnen. Ze leren makkelijk een verkeerd woordbeeld aan, een woord wat er een beetje op lijkt. “Klinkt als” dus.

Als gevolg daarvan praten beelddenkers vaak slordig, ze hebben vaak een slechte articulatie en een geheel eigen, bijzondere, woordenschat.

Zo dacht mijn dochter op een gegeven moment dat “poffertjes” koffertjes heetten. Ze werd verbeterd door een vriendinnetje: dat zijn geen “koffertjes”, dat zijn “ploffertjes”.

Verbasteringen zoals valvis voor walvis, aloge voor horloge en stokcontact voor stopcontact komen vaak voor. Ook zinnen die als heel woord worden uitgesproken (wiedoetturmee?) komen veel voor. Vaak wordt dit in eerste intantie niet opgemerkt maar komt het pas naar voren op school bij het schrijfonderwijs (dictee, verhalen schrijven).

Geef hieronder je reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *